کاش هرگز در محبت شک نبود
تک سوار مهربانی تک نبود
کاش بر لوحی که بر جان دل است
واله تلخ خیانت هک نبود

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

آسمون وقف نگاهت گل من
مانده ام چشم به راهت گل من
هر کجا هستی و باشی گویم
که خدا پشت و پناهت گل من

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

دلا دیشب چه می کردی تو در کوی حبیب من؟
الهی خون شوی ای دل تو هم گشتی رقیب من!

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

آخرين تکه قلبم را به پروانه ای دادم که رنگ پرهايش سوی ديدن را از من گرفت ، به او دادم چون از تمامی چيزهای دور و برم پاکتر بود ، حتی آبی تر از حوض آبی كلبه ی تنهايی ام ...

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

کاش غرورم را که در پستوی سادگی ام پنهان بود می يافتی، اما تو این سادگی را بهانه ای قرار دادی برای در هم شکستن غرورم...

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

توی زندگیت هرگز اخم نکن چون ممکنه یه نفر فقط به لبخند تو زنده باشه...

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

تا روزی كه رفتی می پنداشتم  عشق همه اش شيرينی است! اما آن روز چشمانت به من آموخت كه با آخرين نگاه است كه اولين رنج آغاز می شود...

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

تو را برای وفای تو  دوست می دارم، و گرنه دلبر پيمانه شكن که فراوان است...

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

اگر بوی گلی را دوست نداری لااقل شاخه هايش را نشكن ...

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

برای شکستن من یه اخم کافیه... نیازی به فریادت نیست، واسه اشک ریختنم سکوت تو کافیه... نیازی به قهر نیست، برای مردنم حرف رفتنت کافیه... نیازی به انجامش نیست...

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

یادت هست گفتم دوستت دارم و تو گفتی کوچکی برای دوست داشتن!؟
رفتم و بزرگ شدم... حالا اما ديگر يادم رفته است دوست داشتن !

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

یادمه که همیشه بهم میگفتی برو من پشتتم...
ولی هیچوقت فکر اون خنجری که پشتت قایم کرده بودی رو نمیکردم!

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

و کسی می گوید سر خود بالا کن ، به بلندا بنگر. به بلندای عظیم به افق های پر از نور امید و خودت خواهی دید و خودت خواهی یافت خانه ی دوست کجاست... خانه دوست در آن عرش خداست ، خانه ی دوست در آن قلب پر از نور خداست و فقط دوست ، خداست...

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

در کنار ساحلت من قایقی شکسته ام... تو همان ساحل عشقی که بهت دل بسته ام...

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

هرگاه شادم یاد تو غمگینم می کند. هرگاه غمگینم یاد تو شادم می کند. پس هر دو را دوست دارم چون حکایت از تو می کند.

*.*.*.*.*.**.*.*.*.*.*

نيمكت كهنه باغ
خاطرات دورش را
در اولين بارش زمستانی
از ذهن پاک كرده است
خاطره شعرهايی را كه هرگز نسروده بودم
خاطره آوازهايی را كه هرگز نخوانده بودی